Telecomkabels

FACTSHEET (beknopte versie)

Inhoudelijke beschrijving

Sinds 1904 moeten gemeenten de aanleg van telecomkabels in openbare grond gedogen. In 1998 is de Telecommunicatiewet in werking getreden en werd de telecommarkt vrijgemaakt. Behalve KPN hebben sindsdien ook andere aanbieders van telecomdiensten zogenaamde graafrechten. Hierdoor zijn enorm veel buizen voor glasvezelkabels gelegd, waarvan naar schatting meer dan de helft nooit zal worden gebruikt.

Sinds 1 februari 2007 is de aangepaste Telecommunicatiewet (Tw) van kracht. Hoofdstuk 5 van deze wet stelt dat gemeenten de aanleg van telecomkabels moeten coördineren. Hiervoor moet elke gemeente een telecomverordening opstellen.

Onder de gedoogplicht van de Tw vallen uitsluitend kabels (en buizen) voor openbare elektronische communicatienetwerken. Alle andere (nuts)leidingen worden in principe op basis van gemeentelijke toestemming of de Belemmeringenwetten gelegd.

Hoofdstuk 5 van de Tw stelt ook dat gemeenten geen openbare telecommunicatiediensten mogen aanbieden. Dit valt buiten het aandachtsgebied van GPKL .

Stand van zaken

Discussiepunten:

Herstrating na aanleg kabels in openbare grond

Moet de gemeente of het telecombedrijf dit doen? In principe moet het telecombedrijf zorgen voor herstrating, maar veel gemeenten doen dit liever zelf. Volgens de wet mag een gemeente uitsluitend marktconforme tarieven voor herstrating in rekening brengen. De VNG (ondersteund door GPKL ) stelt in overleg met de telecombedrijven jaarlijks herstraattarieven vast.

Verleggen om niet

Het telecombedrijf moet op eigen kosten kabels verleggen als dit noodzakelijk is voor de uitvoering van werken of de oprichting van gebouwen. Om het telecombedrijf hiertoe te verplichten, moeten de eigenaar van de grond waarin de kabels zijn gelegd (de gedoogplichtige) en de opdrachtgever van het (bouw)werk dezelfde persoon zijn.

In de gewijzigde Tw moet het telecombedrijf echter ook kabels verplaatsen als de gemeente een perceel vrij van kabels moet opleveren voor een door derden op te richten gebouw. Daarbij geldt dat ’bouwrijp maken’ geen werk is. Alleen werken die voor het bouwrijp maken worden uitgevoerd en verplaatsing noodzakelijk maken, zijn werken in het kader van de Tw.

Het ‘verleggen om niet’ is een voortdurend discussiepunt tussen gemeenten en telecombedrijven. Als partijen hier onderling niet uitkomen, kan de gemeente het geschil voorleggen aan de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA).

Betrokkenheid GPKL

Het ministerie van Economische Zaken heeft GPKL erkend als overlegpartner in het Telecom-dossier. KPN en de Groep Graafrechten, waarin veel telecombedrijven zijn vertegenwoordigd, beschouwen GPKL als spreekbuis van de gemeenten.